Verslag van het voorlaatste werk van barmhartigheid: “ de naakten kleden”

Vorige dinsdag stonden we rond 8 uur ’s morgens voor één keer niet in Keerbergen of Schriek paraat, maar hadden we een afspraak te Borgerhout, Antwerpen. We zouden er een vol dagje meedraaien bij de VZW Moeders voor Moeders. Daar aangekomen, zagen we al een behoorlijke rij wachtende mensen staan. Behulpzaam toonden ze ons waarlangs we naar binnen moesten. Zij zouden nog tot half 10 moeten wachten voor ze naar binnen konden. Langs stapels kartonnen dozen, torenhoge paletten, overvolle tassen, propvolle zakken en speelgoed allerhande werden we naar een sorteerkamer geleid. 

Daar werden we meteen aan het werk gezet. Grote wasmanden met opgeplooide kleertjes, allen van één bepaalde maat, moesten naar de juiste kamer gebracht worden. Onze kuiten werden hierdoor meteen wakker geschud. In dit oude en hoge herenhuis zijn alle kamers tot hun nok gevuld met rekken vol kinderkleding, één kamer per kledingsmaat. Je kan er van op aan dat er dus heel wat kleertjes zijn. Alle soorten kinderkleding wordt door Moeders voor Moeders ingezameld, gesorteerd en verwerkt in “pakketten”. De moeders komen dus nooit zelf in deze “schatkamers” maar krijgen een vooraf samengesteld pakketje. Voorbeeld “jongenskledij, voor de zomer, maat 68”. Zo is het het eerlijkst. Later op de dag zou het waarom van deze werkwijze nog verduidelijkt worden. Op een gegeven moment kwam een moeder om handdoeken vragen. Ze kreeg een bundeltje met een mix aan handdoeken. De moeder wilde enkel witte maar de vrijwilligster weigerde aangezien dit nu eenmaal geen winkel is. En wat je toezegt aan de de ene kan een andere moeder dan evengoed opeisen ... Daarenboven is het niet zo dat er een stock is, alles wat Moeders voor Moeders krijgt,  is via giften. Kieskeurigheid is niet aan de orde.

De link met ons werk van barmhartigheid & Moeders voor Moeders is dus erg duidelijk. Maar daarmee is de kous niet af. Bij Moeders voor Moeders wordt nog zoveel meer gedaan, verzameld en verdeeld … Een korte rondleiding door de gebouwen en hun annexen, ja het is inderdaad een klein doolhof, toonde ons dat er verschillende afdelingen zijn. Er is bijvoorbeeld een heuse speelgoed afdeling, er is een afdeling met bedjes, buggy’s, kinderstoelen, parken, een gedeelte voor schoolmateriaal, een voedselafdeling, een speelhoekje voor de kinderen, een wasruimte mét kinderbadjes, een zeephuisje, een naaiatelier én zelfs een kapsalon. Het kloppend hart is misschien wel de cafetaria waar bijgekletst kan worden, een koffiekoek gesnoept of soep gedronken kan worden in afwachting dat men verder geholpen wordt bij de “balie” aldaar. De kleine chocoladebruine baby’tjes daar deden  onze harten smelten. 

We waren verrast door het enthousiasme en de gezellige sfeer die bij Moeders voor Moeders in de lucht hing. Een aantal mensen liep druk door elkaar in de nauwe gangen, gedreven door een welomschreven taak. Wat zou onze “opdracht voor de dag” worden? Jill en Kim mochten in het welriekende zeephuisje een handje toesteken. Ann en Silke ruimden een magazijn op, waar, dat hoorden ze nadien, vroeger een familie muizen huisde. De leerkracht mocht, heel toepasselijk, een reuzenpalet schoolkaften uitladen en pennenzakjes vullen. Er waren allerlei werkjes te doen, en voor we het weten was de middag bijna om. Gelukkig kwamen Jill en Kim de leerkracht ter hulp want anders waren die pennenzakjes nooit gevuld geraakt. 

We werden uitgenodigd voor een kopje koffie door de “ échte” vrijwilligers. Moeders voor Moeders steunt enkel en alleen op vrijwilligers. Er werken zo'n 150 vrijwilligers mee. Niet occasioneel, nee, minstens één volle namiddag per week. We stelden vast dat de meerderheid vrouwelijk is. Maar er waren ook enkele mannen die het beste van zichzelf gaven. En worden dan alleen moeders geholpen? Geen alleenstaande papa’s? Tuurlijk wel, het kind staat centraal. Moeders voor Moeders biedt hulp aan ouders met kinderen, op zijn minst één van hun kinderen moet jonger dan twaalf zijn. Elke ouder die hier aan de deur klopt is “doorverwezen”.

In de namiddag werken we met z’n vijven samen aan “de lading uit Zaventem”. Tientallen bakken met afgepakte liquids uit de luchthaven van Zaventem komen blijkbaar hier terecht.  Wij weten nu héél goed wat er niet in de handbagage mag. Geopende drank of producten haalden we er meteen uit. En dan moest er gesorteerd worden. Het leeuwendeel van de liquids bestond uit water en frisdrank. Honderden liters gingen door onze handen. Maar ook yoghurtjes, room en melkjes worden blijkbaar meegezeuld in handbagage. Andere meer stevige liquids bleken choco en speculaaspasta te zijn. Volgens hun grote getale zijn dit niet te onderschatten Belgische exportproducten. Ook mosterd en mayonnaise neemt men blikbaar graag mee naar het buitenland. Een derde grote categorie zijn de schoonheidsproducten: deo’s, parfums, tandpasta, potten bodycreams en liters schampo werden door ons naar het zeephuisje gebracht. Je zou bijna denken, zonde dat dit allemaal afgepakt wordt, maar het komt toch nog goed terecht.

Na deze “vloeiende” namiddag zat het er voor ons bijna op. We namen dankbaar afscheid van enkele werknemers en maakten alsnog de groetjes over aan Monique Verdict, tevens de nicht van één van onze leerkrachten op school. Haar werkdag zat er duidelijk nog lang niet op want er heerste nog een drukte van jewelste. Dit was, voor ons, 7 WiBe, alvast een uiterst boeiende & zinvolle dag.  

Aan ieder die dit leest, alsnog een warme oproep, steun deze mooie en broodnodige VZW. Hoe dan? Heb je een geboorte, verjaardag, huwelijksverjaardag in ‘t verschiet of vier je je pensioen weldra? Wel, dan zouden de obligate cadeautjes vervangen kunnen worden door een gift van je gasten. Zet het rekeningnummer (BE90) 404-3099712-32 op je uitnodiging. Alle kleine beetjes helpen!