Christof Lelong op bezoek bij 7wibe

Vorige les hadden we een oud-leerling van Smiks, Christof Lelong op bezoek. Hij heeft een wel heel apart beroep. Hij is namelijk begrafenisondernemer te Geetbets en Zelem-Halen. Hij maakte graag wat tijd voor 7Wibe vrij om meer te vertellen over dat bewuste zevende werk ‘de doden begraven’.

Een begrafenisondernemer moet altijd bereikbaar zijn, 24 uur op 24 uur ... En het werd meteen “levenecht” wanneer onze spreker z’n gsm voor een eerste keer rinkelde. Een kwinkslag als “gsms zijn niet toegestaan hier op school” was hier duidelijk niet aan de orde. De gemoedelijke sfeer veranderde meteen wanneer Christof Lelong bloedserieus opnam met “Uitvaartverzorging Hansen”. “Ja, mevrouw, vertelt u, wie is er overleden ... uw moeder ja ... wat is het adres?” 

Later zou de telefoon nog een tweede keer rinkelen, voor een ander overlijden. En wederom reageerde Christof Lelong heel geduldig en professioneel.

De keuze van Christof voor dit beroep was voor een deel door liefde & toeval bepaald, zo bleek... Aanvankelijk stond hij, als jongere op een zekere afstand te kijken hoe zijn vriend, die reeds werkzaam was als begrafenisondernemer te werk ging. Aarzelend kwam hij letterlijk met de tijd stap voor stap dichterbij. Uiteindelijk begon hij zelf een handje toe te steken en dingen aan te reiken. Christof doet nu dit werk graag en hij is uiterst toegewijd. Hij heeft er ons ervan overtuigd dat het belangrijk is om veel zorg te besteden aan het  respectvol omgaan en opbaren van overledenen. Eén van de sleutelplaatsen is het funerarium. De plaats waar veelal de laatste groet wordt gebracht en de familie één van de moeilijkste momenten doormaakt. Christof opperde dat dit dan ook een warme plek moet zijn. Het verlies van een dierbare is een onverwachte, triestige en koude ervaring. De onmiddellijke omgeving van het laatste afscheid, de laatste groet, zoals het funerarium en het personeel, moeten dan ook trachten een deel van het verdriet weg te nemen.

Als we iets onthouden hebben van deze namiddag is het wel dat begrafenisondernemer een erg veelzijdig beroep is. Soms ben je chauffeur, soms grafisch ontwerper & drukker, soms halvelings een therapeut of psycholoog die zorgt voor opvang en begeleiding van familie en nabestaanden, soms ben je heel administratief bezig en soms zit je tegen de grens van geneeskunde. Zo legde Christof ons uit wat balsemen is. Natuurlijk dachten we spontaan aan zalven en Egyptische mummies of inoliën. Maar nee, dergelijk balsemen is zelfs niet toegestaan in België. Nee, de correcte term voor wat in de volksmond balsemen genoemd wordt, is thanatopraxie. Dit is een werkwijze waarbij vloeistoffen ingebracht worden in de aders van de overledene waardoor de ontbinding van het lichaam tijdelijk vertraagt. Het gevolg van deze verzorging is een natuurlijkere én meer troostende aanblik van de overledene voor de nabestaanden. Dit vormt volgens ons een manier om de families van overleden mensen deels te helpen.

Pas op, dat is niet evident, zo getuigde Christof. Een slachtoffer van een moord of een verkeersongeval is soms zwaar verminkt. Zelfs met de grootste vakkennis is het niet altijd mogelijk om iemand mooi en presentabel op te baren.

Op moeilijke en extreme momenten mensen kunnen  bijstaan, dát geeft beroepsvoldoening. En is er nog ruimte voor humor? Jazeker, naasten & familie halen graag herinneringen op, ook de grappige.

In ’t dorp begint stilletjes aan iedereen je te kennen (en jij hen) en dan gebeurt het wel dat de mensen Christof aanspreken met “Ge moet mij nog niet komen halen, hé, nog veel te vroeg”.

Helaas moest Christof Lelong ons terug verlaten, de plicht riep maar het was een intrigerend & boeiend gesprek geworden. Nadien kwamen er nog veel vragen opborrelen. Misschien moeten we deze man van eer, want zo kan hij wel omschreven worden, ooit nog eens uitnodigen.